Biofeedback EEG – trening Alfa/Theta

Dzisiaj o treningach EEG Alfa/Theta, które są mocno odmienne od opisywanych ostatnio treningów Beta/SMR.

Wprowadzenie

Tak zwane częstotliwości Alfa (8-12 Hz) były pierwszym zakresem częstotliwości pracy mózgu, który został nazwany i trenowany. Stany w czasie których dominują częstotliwości Alfa są często związane z relaksem. Głębsze (czyli bliżej dolnej granicy tego zakresu) stany Alfa występują w trakcie medytacji lub głębokiego poczucia wewnętrznego spokoju.

W momencie, jak częstotliwości theta (4-8 Hz) zaczynają dominować, uwaga przenosi się do wewnątrz. Niektóre osoby opowiadają o silnych, wyrazistych obrazach lub/i głębokim wglądzie w swoje życie. Jest to także swoisty przedsionek snu.

Badania nad częstotliwościami Alfa były prowadzone w podobnym okresie do tego, w którym Barry Sterman trenował swoje koty, tak aby umiały uzyskiwać częstotliwość SMR „na żądanie” (o czym traktował poprzedni artykuł). Różnica między treningiem Beta/SMR i Alfa/Theta jest jednak czymś więcej niż tylko różnicą częstotliwości. Są one całkowicie różnymi podejściami. Treningi Beta/SMR są podejściem bardziej fizjologicznym, polegającym na wzmocnieniu określonych połączeń w danym miejscu mózgu. Treningi Alfa (jak również Theta) są bardziej psychoterapeutycznym podejściem – w stanie takim dostęp do wspomnień, także do tych bolesnych jest dużo łatwiejszy, co znacząco skraca czas potrzebny na terapię. Częstotliwości te wprowadzają także umysł i ciało w głęboko zrelaksowany stan, w którym to umysł i ciało uwalniają się od nagromadzonego stresu.

Posted on July 30, 2010 at 12:02 by Mikołaj · Permalink · Leave a comment
In: Biofeedback · Tagged with: 

Biofeedback EEG – trening Beta/SMR

Tym razem artykuł będzie o początkach biofeedback-u EEG znanego też pod nazwą neurofeedback, ze szczególnym uwzględnieniem treningów Beta/SMR, które wykazały się dużą skutecznością w przypadku takich zaburzeń jak epilepsja, ADD/ADHD, ale także jako metoda pozwalająca na poprawienie wyników u sportowców.

Początki

Początki teorii, że ludzki mózg generuje w trakcie pracy napięcie elektryczne sięgają lat 1870-1880. Pierwsze zapisy EEG powstały w 1924 roku.

Pierwsze eksperymenty dotyczące możliwości wpływania w świadomy sposób na autonomiczne funkcje organizmu (czyli takie, które przebiegają automatycznie bez udziału świadomości, jak na przykład tempo rytmu serca) miały miejsce około 1960 roku. Jednym z nich były eksperymenty Neal E. Miller’a dotyczące możliwości zmiany rytmu serca, a pierwszymi kandydatami były szczury. Celem było obniżenie rytmu serca. Nagrodą za to było pobudzanie za pomocą małego impulsu elektrycznego, ośrodka przyjemności w mózgu, za każdym razem, gdy szczur obniżył rytm serca. Aby wykluczyć, że zmiana ta spowodowana jest przez ruch, szczury były tymczasowo paraliżowane za pomocą kurary. W ten sposób szczury zostały nauczone w czasie krótszym niż 20 minut obniżać rytm serca o około 20% (przeprowadzono też analogiczne ćwiczenia, gdzie celem było podniesienie rytmu serca). W 1969 podobne treningi przeprowadzone były na ludziach, a konkretnie na mężczyznach. Można powiedzieć, że i w tym przypadku stymulowany był ośrodek przyjemności, ponieważ nagrodą za pożądaną zmianę rytmu serca był 5-cio sekundowy widok na rozkładówkę z magazynu „Playboy”. I w tym wypadku uzyskano potwierdzenie, że świadomie można zmieniać rytm serca.

Posted on June 30, 2010 at 23:57 by Mikołaj · Permalink · One Comment
In: Biofeedback · Tagged with: 

Biofeedback

Wstęp

BiofeedbackSłowo „biofeedback” pochodzi od połączenia dwóch słów „bio” (czyli dotyczący organizmów żywych) i „feedback” (ang. sprzężenie/informacja zwrotna). W tym przypadku oznacza ono dostarczanie człowiekowi informacji zwrotnej o zmianach jego stanu fizjologicznego.

Formalna definicja, podawana przez AAPB (Association  For Applied Psychophysiology and Biofeedback) brzmi:

Biofeedback jest procesem umożliwiającym osobie naukę jak zmienić fizjologiczne czynności aby polepszyć swoje zdrowie oraz osiągnięcia. Precyzyjne urządzenia mierzą fizjologiczne aktywności takie jak fale mózgowe, czynność serca, aktywność mięśni i temperatura skóry. Instrumenty te bezzwłocznie  zwracają  dokładną ‘informację zwrotną’ do użytkownika. Prezentacja tej informacji – często w połączeniu ze zmianami w myśleniu, emocjach i zachowaniu – wspiera pożądane zmiany fizjologiczne. Z biegiem czasu, zmiany te mogą trwać nawet bez dalszego używania urządzeń.

To tyle w temacie formalnych definicji, które jak to z definicjami bywa brzmią nieco oschle. Ponieważ temat jest naprawdę ciekawy i zasługuje na więcej uwagi i popularyzacji, poniżej postaram się przystępnie opisać najbardziej popularne, moim zdaniem, formy biofeedback-u. I co istotne, chciałbym pokazać, że nie jest to wiedza magiczna dostępna tylko „wtajemniczonemu gronu medycznemu”, że każdy z nas może wykorzystywać tego rodzaju treningi i to nie tylko w specjalistycznych gabinetach, ale także często w zaciszu swojego domu, w wolnych chwilach, jako formy relaksu, nauki radzenia sobie ze stresem, poprawienia koncentracji, eliminacji problemów ze snem.

Posted on December 22, 2009 at 17:12 by Mikołaj · Permalink · 9 Comments
In: Biofeedback · Tagged with: , , ,